روز گذشته در تعطيلات آخر هفته خودم در حال اقدام (قدم زدن) در كوچه ها و خيابان ها بودم كه دوست عزيزي بر اساس عهدي با من تماس گرفت. صدايش مثل انسان هاي ناخوش احوال بود. از او پرسيدم چه شده؟ مريضي؟ گفت: شهروند امروز توقيف شد و گفت: نمي داني با چه زحمتي و خون دلي اين هفته نامه را منتشر مي كرديم. و باز به ياد حرفهاي يكي از دوستان افتادم. خبر توقيف هر رسانه اي از هر جناح و گروهي برايم تلخ است. چرا كه بايد بيش از پيش افسوس بخوريم كه چرا ما در ايران... .

اصلا دلم نمي خواست درباره حاج حسین اوباما مطلبي بنويسم.  خيلي خودم رو كنترل كردم. اما اين سياه تازه وارد بر عزم دروني من غلبه كرد. و همه‌اش تقصير اين عكس بسيار زيباست. اما خيلي ها در ايران از پيروزي اوباما خر كيف شده‌اند غافل از اينكه سياست خارجي آمريكا با تغییر مهره ها تغيير نمي كند درست عكس ما.
این را هم بخوانید:
دوم خرداد آمریکا - مسعود بهنود

چند روز پيش بر اساس يك توفيق اجباري به اصفهان رفتم. هوا خيلي سرد بود. تقريبا نيمه هاي شب بود كه زيپ كاپشنم رو بالا كشيدم و به سمت سي و سه پل رفتم . رفتم پايين لب رودخونه نشستم.فكر كردم. به زندگي و به پوچي هاي اون و اميد هاي واهي. حس خيلي خوبي بود. سيگار و موسيقي. شعر"در اين سراي بي كسي" هوشنگ ابتهاج با صداي محمدرضا شجريان.

در اين سراي بي كسي كسي به در نمي زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمي زند
يكي زشب گرفتگان چراغ بر نمي كند
كسي به كوچه سار شب در سحر نمي زند
نشسته ام در انتظار اين غبار بي سوار
دريغ كز شبي چنين سپيده سر نمي زند
دل خراب من دگر خراب تر نمي شود
كه خنجر غمت از اين خراب تر نمي زند
گذر گهي است پر ستم كه اندرو به غير غم
يكي صلاي آشنا به رهگذر نمي زند
چه چشم پاسخ است از اين دريچه هاي بسته ات
برو که هيچ کس ندا به گوش کر نمي زند
نه سايه دارم و نه بر بيفکنندم و سزاست
اگر نه بر درخت تر کسي تبر نمي زند

صداي شجريان رو هم اينجا گوش كنيد.

امروزه در تمديد وبگردي ها و چت كردن هاي بي قرارم لینکی را از يكي ازدوستان دريافت كردم كه شاعره اي بزرگ بود در دود اين خيابان هاي كثيف. در حين شخم زدن وبلاگش به غزل هاي رسيدم  كه مرا شديدا هيجان زده كرد. و باز هم به همان جمله قديمي ام فكر مي كردم كه حظ و لذتي كه مي توان از يك بيت شعر يا يك داستانك يا سكانس از يك فيلم برد را نمي توان با هيچ لذتي و عظمتي و داشتني عوض كرد.يكي از اشعار شاهكارش را اينجا مي گذارم بقيه ميوه ها را خودتان از اين باغ پر ميوه بچينيد.

 یک فرصت دوباره نمانده ؟ تا باز هم کنار تو باشم
یا مرگ با اشد مجازات یا باز هم کنار تو باشم
تقویم را دوباره نوشتم تا در خطوط صفحه آخر
یک روز یک ثانیه تنها باز هم کنار تو باشم
امشب تمام حجم خودم را از روی پشت بام تکاندم
خالی تر از همیشه شدم تا باز هم کنار تو باشم
حالا که روی چوبه ی دارم ، از هرچه هرچه هرچه که دارم
من حاضرم که بگذرم اما باز هم کنار تو باشم
با کفش های گم شده در مه در امتداد کوچه دویم
تا راس ساعت شش فردا باز هم کنار تو باشم.